Reyting annesi

Annelerin bir standardı vardır. Dünyanın en beceriksiz kadını bile anne olduğunda adeta bir başkalaşım geçirip mutfakta harikalar yaratmaya başlar. Tabi bunun temelinde çocuğu için hep en iyisini istemesi yatar.

Şimdi bir anne düşünün… Bildiğiniz, tanıdığınız diğer anneler gibi; becerikli mi becerikli. Mutfakta tam bir usta! İstesen tüm sebze yemeklerinden Osmanlı Mutfağı’na yemeklerin en lezzetlisini en sağlıklısını bilir, hazırlar. Çocuklarına en iyisini yedirmek için malzemeleri özenle seçer. Son derece sağlıklı bir şekilde pişirir, üstelik lezzetten de ödün vermez.

Kısacası donanımlıdır yahu kadıncağız! Akşam yemeği olarak hünkar beğendi istesen hünkar beğensin beğenmesin 1 saat 10 dakikada masandadır mübarek…

O gün çocukları parktan henüz dönmüştür. Bizim anne karakteri de dört gözle onları beklemektedir…  Sorar, karnı iyice acıkmış yumurcaklara “Size ne yedireyim?”

Çocuklar ağızları sulanarak cevap verir:

“Köfte, patates, hamburger makarna”

“Tamam” der anne çaresiz… Mutfaktaki onca hünerini bir kenara bırakır. İki dakikalık iştir hani alasını yapar eliyle koluyla ama içi rahat değildir. Hep o yiyeceklerin çocuklarına ne kadar faydalı olduğunu tartar durur kafasında… Evirir çevirir keşke der yanlarına biraz yoğurt koysaydım da en azından kalsiyum alsalardı, biraz daha besleyici olsaydı. O böyle düşünürken küçükler çoktan ketçap ve mayonezi boca etmişlerdir bile patateslerin üzerine…

Ertesi sabah anne erkenden kalkar çocuklarına dört başı mamur bir kahvaltı hazırlama niyetindedir. Yağda yumurtalar, çeşit çeşit peynirler, ev yapımı puf börekleri hazırlar çayı da koydu mu çocukları uyandırır. Yumurcaklar yine burun kıvırır hazırlananlara… Şokellalı ekmekleri bir güzel mideye indirip doğru oyuna koşarlar… Anne çaresiz bir sonraki öğüne hazırlanır sofradakilerin bitip bitmediğine aldırış etmez. Ne de olsa tek düşündüğü çocuklarıdır.

Onların isteklerini de göz önünde bulundurur ama onun asıl istediği karın doyurmaktan çok besleyici olmaktır zira bu konuda bilmediği de yoktur çırpınıp durur…

Akşam yemeği için çok uğraşır. Hünkar beğendi yapar, bu yemek gerçekten maharet ister. Her yerde bulunmaz zaten herkes de ayarını tutturamaz. Anne için mutfaktaki rüştünü ispat etmektir hünkar beğendiyi sofraya koymak.

Gel gör ki hünkarın bile beğendiğini yine yemek istemez yumurcaklar. Onların istediği ille de köfte, patates, makarna! Çaresiz anne onları da yapar koyar önlerine, çocuklar da nefessiz mideye indirirler. Yine de anne günden güne çocuklarını doğru besinlere alıştırmaya çalışır. Çok da zordur onları alıştıklarından ayırmak ama hayat da geçmez ki onlarla hem istedikleri zararlıdır kilo yapar, besleyici değildir.

İşte bizim memlekette izleyici kitlesi de bu annenin çocukları gibi! Hani aklı selim insan televizyonu açtığında izleyecek bir şey bulamıyor ya. Kimi kanalda sabahtan akşama cümbüş, şarkı türkü gırla… Bazıları full izdivaçta, kimisinde ufacık yeni gelişme bile kıpkırmızı bantlarla yana döne “son dakika”, kimisindeyse bin bir dizi, bin bir yarışma! Kime sorsan her gün aslında belgesel izler ya!

Aslında yok öyle yağma! Seyircinin istediği de izlediği de her Allah’ın günü

“Köfte, patates, hamburger, makarna!”